گذر از استاد ..

 من از اشو گذشتم تا به خود برسم .

  و دارم مي بينم خويش را  كه هيچ سايه اي از آن در كتب نيست

   هيچ سايه اي ..

     بگذر از درياچه

       هوا باراني است

         خيس مي شود موهايت

            خيس خيس

    و من شادم !

در آغاز کلمه نبود

        آب بود

                  جاری .

در آغاز کلمه نبود

      سکوت بود

                جیر جیرک !

با واژه فقط می توان دور شد .

جهان زير پايم برهنه مي شود

نه هيچ خاكي پيدا

نه هيچ كرم شبتابي

تا كه روشن كندم

سبز مي شود گياه

و من

و تو

تا بهار به اميد ديدار

روز خوش !